To historia o tym, że można zostać bez faceta, pracy, perspektyw, pieniędzy, za to z dzieckiem. To historia o tym, że potem można nie zrobić kariery, nie realizować pasji, ani nie spotkać mężczyzny swojego życia. To historia o tym, że powyższe nie dadzą ani frustracji, ani zadowolenia życiowego. To historia o tym, że można żyć wbrew schematom, które narzuca samotnej kobiecie kultura popularna. Czyli zwyczajnie.
Blog > Komentarze do wpisu
Majówka

Tegoroczna majówka wyglądała jak szachownica - dwa dni wolnego, dzień pracy, dzień wolnego, dzień pracy, dzień wolnego, dzień pracy, dwa dni wolnego. Efekt był taki, że jakoś nie czuję, że miałam wolny czas i wypoczęłam. A nie wykluczone, że odpoczywałam w te dni, gdy byłam w pracy :D

Urlopu nie brałam, bo potrzebuję wolnych dni na wizyty lekarskie związane z Wiertką, na wakacje z nią i jak się pracuje w kilkuosobowym dziale, to też pewne rozplanowane urlopy już zastajesz. 

W poniedziałek szkoła Wiertki miała jeszcze planowe lekcje. W środę i piątek mogłam zostawić ją na dyżurze w świetlicy, ale moje dziecko strasznie nie miało na to ochoty. I ja ją rozumiem - zrywanie się z łóżka rankiem, przebywanie z dziećmi na które jest się skazanym. I to na przemian z wolnymi dniami. To nie jest wypoczynek. Zgodziłam się by została w domu. Ja pracowałam od 8:00, a ona budziła się przed... 11:00. Dlatego nie była sama aż tak wielki kawał dnia. A zauważyłam, że im staje się starsza, to Wiertka robi się coraz większą domatorką. Ładuje baterie siedząc w domu, a nie podróżując i oglądając piękne widoki.

1-go maja pojechałyśmy do mojego brata i taty na grilla. Dzień spędziłyśmy w ogrodzie, pod drzewami, gdzie miałam krótkotrwały kontakt z siłami przyrody pod postacią meszki, która ukąsiła mnie w stopę. Potem przez kilka dni miałam bolącą, czerwoną, spuchnięta stopę. Nie jest źle. Jak tam mieszkałam, to co co roku o tej porze obie miałam popuchniętę od podgryzień niczym kończyny Gieni Smoliwąs w ostatnich odcinkach "Ballady o Januszku".

W czwartek, zrobiła się śmiertelnie poważnie upalna pogoda, a ja nie mogę wytrzymać by nie wykorzystać takiej okazji. Niczym człowiek północy, który myśli, że to tylko jednodniowa pomyłka i zaraz znowu będzie marne 20 stopni na plusie :) Zabrała Wiertkę do ZOO. Była średnio zachwycona wyjściem z domu, bo ona do słońca i upału ma stosunek wręcz przeciwny. Okazało się, że cała Warszawa wyległa na ulice, parki jak te biedne ćmy. Kolejki do kasy były takie, że chciałam już zrezygnować. Zauważyłam jednak, że do automatu z biletami jest krótsza. Zaledwie dziesięć minut stałyśmy. W automacie można kupić tylko zwyczajne bilety - normalny i ulgowy. Żadnych z Kartą Warszawiaka, grupowych, rodzinnych i chyba to jedynie tłumaczy fakt, że reszta ludzi wolała stać w kolejce kilka razy dłużej. Gdyby ktoś myślał, że mamy upał, to zapraszam do pawilonu z gadami lub bezkręgowcami. Tam było jeszcze cieplej, w dodatku panowała inna wilgotność powietrza. Ja dałam radę, ale jedna matka weszła i po sekundzie cofnęła się mówiąc, że nie daje rady. W ZOO byłyśmy kilka godzin i jak wróciłam do domu, bo nie wiedziałam, gdzie złożyć resztki nóg.

Zaś wczoraj, w sobotę, znowu zaliczyłyśmy święty rytuał grilla :) Byłam na imieninach mojej przyjaciółki :) Znowu dzień na słoneczku, w ogrodzie, na leżaku.

Dziś, obie z Wiertką, kanapujemy jak stare koty. 

Jednak brakuje mi tak dwóch dni spędzonych w domu, w samotności, tylko sama ze sobą.

To być może kwestia emocjonalnego podejścia do obu lat, ale mam wrażenie, że w poprzednim roku wiosna i lata były pochmurne, chłodne. W tym roku wszystko jest zalane słońcem.

niedziela, 06 maja 2018, bezcielesna

Polecane wpisy

  • Weekend w parku

    Sobota była handlowa. Zrobiłyśmy z Wiertką dużą wycieczkę autobusem za miasto - by w Ikea kupić trochę pudełek do szafy. Okazało się, że ten wyjazd był pierwszy

  • Weekendowy szał zakupów

    Po ostatnim weekendzie, który trwał tylko jeden dzień i tygodniu pracy, w piątkowy wieczór byłam tak zmęczona, że aż zła. Tak chyba reaguję na duże zmęczenie. J

  • Weekendowo

    Tak bardziej kronikarsko napiszę, bo ostatnio nie miałam weny do wpisów i milczałam. Dni weekendowe dzieliły się na dwie części. Ja w miarę wyszłam z przeziębie

  • Weekendowo.

    Zawsze jak przyjeżdżam w rejony mojej starej dzielnicy ogarnia mnie jakaś taka dziwna melancholia. I niby mieszkam już w nowej dzielnicy mojego miasta prawie 9

  • Raporcik.

    Korzystając z możliwości wzięcia urlopu (ach, jaki to jest cudowny przywilej!) czwartek i piątek siedziałam w domu. Na rozpoczęcie roku szkolnego Mani miałam ni